O Pontevedra clube de fútbol enceta o final da tempada 09-10 cunha nova campaña enmarcada dentro do famoso slogan do Optimismo crónico, agora que acadamos uns cantos resultados positivos, e que xa semella que podemos tocar coa punta dos dedos o cuarto posto que danos dereito a desputa-lo play-off de ascenso, saen uns abonos para enganchar a Pasarón a aqueles afeccionados dubitativos có xogo dos granates, por desgraza, e non é cousa do noso clube senón de moitos, sempre hai afeccionados que se suben ao carro cando chegan as victorias, non como outros que estamos alí chova ou faga sol, xoguemos o play-off ou deamos lástima como nalgúns partidos dos cales prefiro non comentar nada, e nesta tempada tivemos uns cantos e contra equipos galegos, pero vamos, case mellor perder de paliza cun paisano que cun de fóra.

Pois nada, como aqui estamos para botar sempre unha man ao noso equipo, meto esta publicidade de balde da campaña dos derradeiros cinco partidos desta tempada, a ver se máis xente se achega por Pasarón, que todos serán benvidos, tamén os que se apunten a última hora, non lles miraremos mal, que estén tranquilos, que aqui todos remamos no mesmo sentido, e ogallá poida levar á cativa a un partido da fase, coa súa bufandiña e a súa camisola granate.

O que xa non entendo moi ben é se quixeron dicir choque ás cinco (horario cotián dos partido) ou choque ás cinco (veña esa man home !!), porque neste último caso non levaria til o as, nese caso aqui se ofrece un servidor para botar unha  man coas campañas en galego, cousa que por outra parte aplaudo.

Primeiro foi incredulidade, logo decepción e posteriormente xenreira e noxo, noxo hacia unha certa caste de políticos que pensan que poden ir polo mundo asoballando a todos, falando con ese ton de desprezo e de superioriedade. Claramente estouvos a falar de Rosa Díez, unha "politica" de corte centralista, que aboga pola supresión das autonomias e promotora dunha língua común para todos, as súas declaracións de onte nun programa de televisión presentado por Iñaki Gabilondo foron toda unha declaración de intencións, UPyD, o partido ao cal representa esta señora, acadou perto de 27.000 votos nos últimos comicios galegos, e iso tennos que facer pensar.

Os galegos e galegas estamos por riba de calqueira comentario deste estilo, aludiria ao refraneiro popular dicindo que non hai máis desprezo que non dar aprezo, pero non podo, cousas como esta supéranme, comprobádeo vós mesmos aquí (arredor do minuto cinco).

E por certo, a reacción de Iñaki Gabilondo, non o deixa en demasiado bo lugar, en troques de reprende-la súa actitude claramente racista, tirou para adiante sen máis miramentos, señor Iñaki, ¿non será tamén vostede basco no sentido máis peyorativo da palabra verdade?, saiba vostede que acaba de perder un telespectador máis, pero iso xa o saberá a estas horas, non ten máis que leer o seu blogue no dia de hoxe, que mágoa, parece mentira que sexa vostede de esquerdas.

Con políticos coma estos non imos a ningures.

Primeiro single de Ratitude, o novo disco da banda californiana, seguen a ter o mesmo ritmo e a enerxia de sempre, hai anos que escoito a súa música, dende o Blue album que teño como un dos meus preferidos e mercara hai máis de dez anos na desaparecida tenda Bit's Cd, que estaba na rúa San Román, baixando da Praza da Ferreria ate a praza da Verdura.

Volta Igor de Souza, o noso dianteiro brasileño, un dos mellores que tivemos na historia recente do Pontevedra C.F., agardemos que traia unha chea de goles no peto, porque os imos precisar e moito para entrar como cuartos clasificados e acceder este ano á fase de ascenso, que se me antolla máis dificil ca nunca, pero inda asi temos esperanza.

Por certo, na foto está acompañado polo presidente Nino Mirón e polo propietario de Supermercados Moldes (supoño), pois nunca ollei ningunha foto súa, pero o fondo da imaxe coas latas de atún Pescamar, os packs de Estrella Galicia e demais delatan que están nun supermercado.

Unha imaxe vale máis que mil palabras....

(e polo que semella ata as pelotas dalgúns músicos que andan a chorar as súas miserias polos rincóns, facéndonos creer que levan unha perra vida dende que chegou o fenómeno do top-manta, pero que en realidade se están a rir de nós dia tras dia, desde esa vida de luxo e desenfreno que se gastan...)

 -------------------------

Dada la mierda que nos escupe diariamente la tele, radio, prensa y demás medios de comunicación, un grupo de disidentes hemos elaborado este manifiesto a favor (sí, A FAVOR) de la piratería. Si te mola, pásalo.
Si prefieres creerte las mentiras de la industria, haz con él lo que te salga del arco del triunfo.

De: El currante medio, aplastado por la hipoteca, la precariedad laboral, los horarios DE MIERDA y otros abusos sociales, como la caña de cerveza a 2 putos Euros.

A: Ese músico mediático que se duele detrás de unas gafas de sol en la Moncloa , forrado de pasta hasta los pendientes. Tiene cojones ir de rebelde por la vida y terminar en las escaleras del centro del Estado (por si no captáis las sutilezas, el ejemplo se refiere a Alejandro Sanz, aunque es extensible a todos los membrillos/impresentables que le acompañaban).

Mira, chavalote, en la gira que te vas a marcar este verano vas a ganar más pasta -haciendo algo que te gusta y que en teoría te llena- de lo que ganaré yo en toda mi puta vida de currito, cargando, además, con una actividad que no me aporta nada personalmente y con la que, si no fuera por el sueldo adicional de mi pareja, ni siquiera me daría para pagar el piso donde vivo.
‘La música está muy mal’ -gimes. Tú, chavalote, no sabes lo que es estar mal. ¿Qué sabes tú de hipotecas, de rebotar de un contrato a otro, de currar a turnos o de 7 a 7? ¿Qué sabes tú de llegar a fin de mes, o de lo que me cuesta a mí plantearme tener hijos con lo que piden en una guardería?
Porque te recuerdo que aquí, en el mundo real, curramos dos para pagarnos 70 metros cuadrados .

‘La gente que compra en el top manta no ama la música’ -escupe otro.
¿Con qué validez moral exigís vosotros, que vivís a todo trapo de camino entre Madrid y Miami, sin saber ni el dinero que tenéis, al currante que os pague los vicios y haga multimillonaria a la multinacional de turno ¿Cómo se puede tener la cara de plantarse en plan víctima sobre una vida de lujo?

La industria ha abusado -y abusa con los precios y las calidades.

Sólo ahora que se ve con el rabo en el culo ofrece lo que no pueden dar los piratas: DVD’s con vídeos, extras y demás. Todo, curiosamente, al mismo precio que antes. ¿No llorabais que no se podían bajar los precios?
Cómo vale ahora un álbum que lleva 12 canciones en el CD y 16 en un DVD (verídico) lo mismo que antes el mismo álbum con el CD a pelo? ¿Cómo puede valer un mismo álbum en España 18 euros y en Alemania 20 (contrastado) cuando los alemanes ganan más del doble que un español? y en Inglaterra cómo pueden vender cd’s a tan solo 5 euros, incluido el último de Kate Perry, por ejemplo.

Ahora que las mafias e Internet os revientan, ahora, que ya no tenéis la sartén por el mango, pasáis de la posición dominante y abusiva a la apelación más rastrera de sentimientos. Pues yo, y muchos como yo respondemos:
AHORA, QUE OS DEN POR CULO.

NADIE puede pedirme que le pague la colección de coches de lujo, el yate y las cuatro casonas en Miami, la Sierra o Marbella.

NADIE puede pedir moral desde la inmoralidad.

Ejemplo: Bustamante se acaba de comprar una casa de 500 kilos de las antiguas pesetas en solo CUATRO AÑOS DE CARRERA MUSICAL, claro ejemplo de lo mal que está el panorama musical.

Firma: Cualquier anónimo hasta los huevos de sandeces.

PD: Cópialo, pégalo y pásalo.

PD 2: Si alguien sabe el correo de Ramoncín que haga el favor de pasárselo.

Reblogged from http://millei.ro/

Hai dias que non me saco da cabeza esta canción, olleina hai unhas semanas na MTV2 e dende aquela estouna canturrexando todo o dia. Florence and the machine poden definirse coma un grupo de pop británico, indie pop ou rock alternativo, a súa vocalista, Florence Leontine Mary Welch poderia representa-lo prototipo da auténtica moza irlandesa, con esa abraiante melena pelirroxa e esas pecas tan ben disimuladas pola maquillaxe. As súas influencias segundo eles contan, veñen de Hole, Nirvana, The Velvet Underground, Green Day, Kate Bush e algún grupo máis, todos de sobra coñecidos. Sen máis desfrutade desta canción que chegou aos primeiros postos das listas irlandesa e inglesa, You got the love dos Florence and the machine.

O pasado dia 30, e fieis a tradición dende hai un par de anos, un servidor e máis Andrés Milleiro, galego, amante de internet e músico por intuición, como ben reza no seu tumblr, tomamos unhas tapa no mítico Saudade, en pleno casco vello de Pontevedra, logo un par de cervexas no menos mítico Grifón, diante xusto do Barbol, outra cervexeria que inda non pisei pero que teño intención de visitar un dia destes, posto que falan marabillas dela. Como dicia, xuntámonos a falar de todo e de nada, sobre todo do seu curro en Salamanca e do meu curro en Pontevedra, e como non do equipo dos nosos desvelos, o Pontevedra Clube de Fútbol,  todo isto acompañado cun par de Newcastle brown ale no meu caso e dunha Newcastle e unha pinta de Guinness no seu, magnífico para despedi-lo ano en boa compaña, unha vez máis preguntei pola Tennent's Stout ao barman pero nada, seguirei buscando.

Ahh !! e a foto corresponde ao agasallo que me trouxo Andrés, unha CaesarAugusta de La Zaragozana, desta birra e outra de nome Four elements darei boa conta nestes dias de nadal, sen máis, unha aperta e graciñas amigo.

A ponte vella quérevos desexar unhas felices festas de nadal, ou unhas boas festas sen máis, como prefirades, non imos entrar agora en polémicas de si BO NADAL ou BOAS FESTAS, non sexamos tan tiquismiquis. Agardo que esta noiteboa e as demais xuntanzas familiares que teñades, tanto no dia de nadal coma no de fin de ano e reis, as desfrutedes en boa compaña, tanto das vosas familias coma dos vosos amigos, eu farei todo o posible para pasalo o mellor que poida, ademais, e como moitos dos que sodes parroquianos deste blogue sabedes, este ano serán máis felices se cadra, porque xa somos un máis na familia e inda que con nove meses, a cativa non se vai a enterar moito do tema, o feito de tela presente fainos infinitamente máis felices a todos.

O dito, que desfrutes estos dias con saúde e felicidade, un aperta para todos e todas.

Contra vento e marea, e sobre todo fronte á actitude institucional, que foi quén de desligarse totalmente deste acto deportivo á par que reivindicativo por primeira vez nos últimos catro anos, a xente de Siareiros Galegos ven de ultima-los detalles para celebrar un novo xogo da nosa selección absoluta de fútbol, desta volta mermada de maneira moi importante debido ao nulo apoio da Xunta de Galiza e da Federación Galega de Fútbol, que fixeron gala dunha actitude totalmente antigalega e mesetaria, porque si houbo cartos para ceder o estadio de Riazor e recibir a la roja, pero non para apoiar ao deporte galego e organizar un partido destas características que, inda que non tendo caracter oficial, si fai moito ben ao noso deporte e conciencia ás futuras xeracións de rapaces e rapazas, que son a canteira do deporte galego.

O dito, aqui téde-lo cartaz cós actos a celebrar o vindeiro sábado dia 26 do presente, a partires das cinco do serán en Santiago de Compostela, o encontro terá lugar no campo de Santa Isabel, previo a el haberá a tradicional manifestación reclamando o noso dereito a competir baixo a nosa bandeira e logo do partido o concerto de tódolos anos.

Dende aqui facemos un chamamento á participación de toda a povoación galega nos diversos actos organizados para o sábado, fronte a deixadez e o ninguneo do noso governo, nós sairemos á rúa a defende-lo noso dereito como galegos e galegas a ter as nosas propias seleccións deportivas.

Non sabia nada do tema, escoitara que o alugueiro do anterior local, no que teño ido a algunha charla, algunha festa futboleira e tomado tamén algunha cervexa que outra con algún colega, expiraba estes dias de nadal, pero non sabia nada de que abriran xa noutro emprazamento da nosa cidade.

Rúa Gonzalo Gallas nº 4 baixo (Pontevedra)

A xente da asociación cultural Revira levan seis anos traballando en Pontevedra pola defensa da cultura e a língua galegas, unha tarefa incansable que dia tras dia fainos merecedores do meu respecto máis sinceiro, os seus coloquios, as súas charlas, palestras e películas sobre os máis diversos temas sempre foron motivo de comentario na cidade, e sempre sairon adiante non sen poucos problemas, como os ataques fascistas de hai un ano que a piques estiveron de queima-lo local, pero sempre souberon sair adiante, sendo lugar de aglutinamento de galeguistas, nacionalistas ou independentistas galegos na nosa cidade, e  sendo pioneiros en moitos temas culturais nesta Pontevedra que semellaba durmida na noite dos tempos, lideraron na nosa cidade o tema do rexeitamento ás touradas, da selección galega de fútbol, da defensa do monte fronte os ataques da Brilat e moitos máis temas de actulidade, hoxe suben un chanzo máis e inauguran un novo local, que polo que puiden ollar nestas fotos ten moi boa pinta, agardo que teña tamén bar/cafeteria/taberna para seguir compartindo de cando en vez unha birra con Andrés ou algún colega máis da bancada de norte de Pasarón.

O dito, parabéns á xente da Revira por este novo local, que o desfrutedes con saúde e sorte moitos anos, por alí nos pasaremos un dia destes.

¡¡ Saúde e terra !!

Moitos de vós supoño que non saberedes quén é Goran Maric e moito menos coñeceredes o escudo dabaixo, pertencente ao Norwich City, alcumados os canarios, equipo que milita na Football League Championship, que ven sendo a segunda división inglesa, tamén chamada Coca-Cola League, non fai falla explicacións ao respecto supoño, aqui tedes a nova saida na web de deportes da BBC.

Serbian striker Goran Maric leaves Norwich City

Norwich have confirmed that Serbian striker Goran Maric has left Carrow Road by mutual consent. The 25-year-old former Celta Vigo and Barcelona forward signed a one-year deal with the Canaries in the summer after impressing on trial. But he has made just one start and one substitute appearance this season. Manager Paul Lambert told the club's website: "It's in Goran's best interests to move on and try to progress his career elsewhere."

Como dicia, Goran Maric está libre, ao meu parecer e ao de moitos granates, poderia ser un fantástico reforzo para a tan necesitada dianteira do Pontevedra C.F. e que poderia chegar no mercado invernal, hai tres ou catro dias que foi declarado transferible polo seu anterior equipo e agora está máis libre que un paxariño, polo tanto dende aqui, e con toda a humildade que me caracteriza, insto ao clube a facer (de novo) un pequeno esforzo e a traer a este dianteiro Serbio que militou no Barcelona B e no Celta de Vigo B, no que meteu unha chea de goles, despois do visto no partido de onte en Pasarón, e en moitos desta tempada, ben poderiamos darlle matarile a Iban Espadas e a Matias Saad e facernos cós servizos de Goran Maric, coido que seria unha magnífica fichaxe, non sei que opinará disto Pablo Alfaro.

Nos vindeiros dias saberemos algo máis, o clube polo de agora non dixo nada, pero nos foros hai dias que hai un ruxe-ruxe sobre o tema.