A ponte vella

Pouco resta para a primaveira, pouco resta para desfrutar do verán, do sol, das nosas magníficas praias, da cervexa cós colegas no chiringuito de Pragueira, da fase de ascenso có Pontevedra C.F., de tomarme unha cervexa e unas tapas no saudade có meu colega Andrés, de facer unhas churrascadas coa pandilla no camping de paxariñas, do postre e dos cubatas de Chivas para celebra-lo verán, o tempo de ir de manga curta, de chanclas e de deixar atrás dunha puta vez os paraugas e mailos chuvasqueiros. Contan os telexornais e as estatísticas que no noroeste do Estado temos os índices máis altos de suicidios, algo que xa é a primeira causa de morte non natural en España, ¿será polo tempo, polo mal tempo?, non sei, pero ¿a quén non lle gusta o verán? eu son o primeiro.

Adicado a min mesmo no dia do pai, o tema é El canto de la sirena dos ferroláns Los Limones, que o desfrutedes, por certo, este post tamén está adicado aos meus pais que están agora mesmo de vacacións en Salou (Catalunya), adicado no dia do pai ao meu pai en particular, bicos dende Pontevedra da vosa neta Sabela e o seus pais.

Primeiro single de Ratitude, o novo disco da banda californiana, seguen a ter o mesmo ritmo e a enerxia de sempre, hai anos que escoito a súa música, dende o Blue album que teño como un dos meus preferidos e mercara hai máis de dez anos na desaparecida tenda Bit's Cd, que estaba na rúa San Román, baixando da Praza da Ferreria ate a praza da Verdura.

Hai dias que non me saco da cabeza esta canción, olleina hai unhas semanas na MTV2 e dende aquela estouna canturrexando todo o dia. Florence and the machine poden definirse coma un grupo de pop británico, indie pop ou rock alternativo, a súa vocalista, Florence Leontine Mary Welch poderia representa-lo prototipo da auténtica moza irlandesa, con esa abraiante melena pelirroxa e esas pecas tan ben disimuladas pola maquillaxe. As súas influencias segundo eles contan, veñen de Hole, Nirvana, The Velvet Underground, Green Day, Kate Bush e algún grupo máis, todos de sobra coñecidos. Sen máis desfrutade desta canción que chegou aos primeiros postos das listas irlandesa e inglesa, You got the love dos Florence and the machine.

Semella que xa chegou o inverno a estes lares, levamos uns cantos dias de mal tempo, inda que hoxe domingo aguantou un pouco. Eu debo de ser un romántico, pero encántame o inverno, a choiva nos vidros, o vento zoando por entre as árbores, aqueles temporais de cando era pequeno, lémbrome do famoso Hortensia e dos danos que causara en Pontevedra, de achegarme ao dia seguinte á alameda e comprobar con asombro as árbores tiradas no chan, os colectores de lixo na estrada, vidros rotos, carteis e farolas arrincados polo vento, fora tremendo.

Pois nada, que como reza a canción dos Miranda Warning, a choiva e o mal tempo non nos ten porque mudar o sorriso da cara, achegámonos ao inverno e temos que desfrutar del, para min é unha estación tan fermosa como o verán, totalmente diferente pero que ten o seu atractivo de igual maneira, asi que tomádeo con filosofia e desfrutade del, non nos queda outro remedio.

Lori Meyers son unha banda granaina enmarcada dentro do movimento indie español, o tema que aqui vos traio ven incluido dentro do seu último disco Cronolánea, publicado o pasado ano 2008. Hai pouco que escoito música deste grupo, coñecinnos có seu fantástico tema Viaje de estudios e parapapá, agora estou paladeando o seu disco cronolánea que contén unha chea de temas ben currados, destaco éste que vos traio hoxe xunto con luces de neón, el secreto mejor guardado ou funcionará entre outros.

A canción xa me gustaba, pero o video chamoume poderosamente a atención, posto que eu tamén teño un traballo semellante e paso case todo o dia sentado diante dun ordenador, inda que por sorte non teño que vestir traxe e garabata. Por certo, este tema vai adicado aos meus compañeiros do curro, que sei de boa tinta que se pasan por aqui de cando en vez.

Unha grata sorpresa a que nos levamos hai cousa dun mes, cando o concello de Pontevedra anunciaba os concertos previstos para a semana grande das festas da nosa cidade, personalmente pódese dicir que estou bastante satisfeito polo nivel que haberá este ano, xa que pese a crise acuciante que estamos padecendo, manteñen o nivel dun xeito máis que aceptable, dous son os concertos aos que teño previsto asistir, vamos, dous en principio, despois xa se sabe, verán, vacacións e gañas de pasalo ben xúntanse e rematas por asistir a algún máis, pero vamos, que ao de Rafael supoño que non. Hoxe tráigovos un video de Vetusta morla, grupo que tocará na praza da Ferrería e que teño gañas de ollar en directo, o tema en cuestión está no seu disco Un dia en el mundo e chámase Copenhague.

Vetusta Morla toma o seu nome da tartaruga da Historia Interminable, que pode que sexa unha das primeiras películas que ollei no cine cando era un cativo, como dicia, son un grupo madrileño encadrado no estilo indie-rock e Un dia en el mundo é o título do seu primeiro disco, publicado no pasado 2008, ano no que foron nomeados como grupo artista revelación, é éste un disco cheos de boas cancións, destacaria esta que vos traio, Copenhague, pequeño desastre animal ou un dia en el mundo, que foi elexida unha das tres mellores cancións do indie español dos últimos trinta anos, sen máis, desfrutade deste video e do concerto en Pontevedra se tedes ocasión, alí nos veremos.

Vetusta Morla en Pontevedra, sábado 15 de Agosto ás 22:00 na praza da Ferrería.

Abraiado, ése é o mellor adxectivo para definirme cando tiven coñecemento da nova musical do verán de Pontevedra, o grupo de metal portugués Moonspell estarán nas festas da peregrina de Pontevedra e de balde, a banda internacional que enche nos seus concertos por todo o mundo virá a tocar á miña cidade, polo tanto é de agardar que a praza da Ferrería, que polo que semella será o sitio onde terá lugar o concerto, ficará pequena para dar cabida a tanta xente como supoño se xuntará alí, porque de seguro virán fans de toda Galiza, do resto do Estado, asi como do veciño Portugal, asi que fóra cadeiras e os habituais xubilados que se achegan por alí para ver que pasa, que se boten para atrás, porque vai ser un espectáculo dos que poucos se ollaron na nosa cidade ate o de agora.

Moonspell son unha banda de metal gótico ou black metal orixinaria de Portugal, na súa traxectoria foron teloneiros de míticas bandas como Manowar ou Kiss, tocaron nos mellores festivais en estadios por todo o mundo, o seu vocalista é Fernando Ribeiro, os primeiros temas eran recreacións musicais de poemas escritos por el mesmo cando tiña 14 e 15 anos, o pasado 2008 publicaron o que ven sendo o seu último disco polo de agora, Night eternal, eu descubrinnos có seu tema Opium nun recopilatorio do que xa non me lembro o nome, ese precisamente é o tema que hoxe vos traio para que coñezades algo máis ao grupo, eu confiaba en asistir e tomar unhas birras con Gus, un colega metaleiro moi afeccionado a este tipo de música e polo que tamén descubrin aos Nightwish, outro grupo que vos recomendo, pero ao final teño unha voda ese mesmo dia, así que os que vaiades á Ferrería desfrutade do concerto, agardemos que as pedras de San Francisco aguanten o tipo...

Moonspell en Pontevedra, sábado 8 de agosto ás 22:00 horas na praza da Ferrería, entrada de balde.

Pois aqui tede-lo cartaz da edición 2009 do Vibrasons, o festival de música alternativa que se celebra en Pontevedra e que xa vai pola súa terceira edición,  supón toda unha ledicia contar cun evento coma este que amplia a oferta musical do verán pontevedrés, e inda que estamos en tempos de crise e supoño que verian recurtado o seu presuposto para contrata-los grupos, seguen a manter un magnífico nivel ofrecendo tres dias de concertos con bandas de galegas e extranxeiras, algunhas coma a Noruega Vibeke Saugestad tocan por primeira vez no Estado Español.

Pois nada, os que sexades amantes da escena alternativa tedes un magnífico festival e totalmente de balde na praza da Ferrería da nosa cidade, os dias 30 e 31 de xullo e 1 de agosto, asi que achegádevos por alí a tomar unha caña e escoitar un pouco de música nestas cálidas noites do verán pontevedrés.

Bravo pola xente de Renault, será que ando na procura dun novo coche -porque coa cativa o actual ficou pequeno de máis- e estou máis atento aos anuncios das marcas automovilísticas, pero coma para non estalo có spot do novo megàne coupé, o anuncio en si tampouco é que sexa algo fóra do normal, pero o tema musical que elexiu a marca do rombo para acompañalo é unha pasada, e por se algún de vós non ten idea do que estou a falar, aqui vos traio o tema en cuestión, o seu título Jerk it out, o grupo, The Caesars.

Son unha banda sueca de garage rock, suecos pero con vocalista de ascendencia portuguesa, teñen as típicas distorsións de voz e de guitarras, este tema que agora estase a facer moi coñecido xa data do ano 2002, cando saiu ao mercado como single, xa tiña escoitado algunha canción deles no FIFA da playstation, pero agora é cando de verdade me soprenderon cun tema guapo, guapo, por certo, se tedes interese e queredes indagar máis sobre este grupo, pois pasádevos pola wikipedia. Pois iso, que sentinme na obriga de compartilo con todos vós e en especial adicarllo a Andrés Milleiro, có cal comparto ademais do gusto polo fútbol (parabéns pola victoria en Stamford Brigde) unha semellanza tamén nos gustos musicais.

Por certo, non colgo aqui o video oficial do grupo e si o spot publicitario porque non sei que problema haberá coa licenza, que non me deixa postealo, ponme unha mensaxe de inserción no autorizada, será que aquí non lle pagamos á SGAE.

Menuda sorpresa, un dos meus grupos preferidos do pop español, chámeselle mod ou chámeselle indie son Cooper, e esta fin de semana tocarán en Pontevedra, xa estiveran hai un par de anos na praza do Teucro, no festival vibrasons, pero daquela nin me decatara do tema, asi que o concerto da noite do venres é unha magnífica oportunidade para olla-los en directo, hai anos que estou fascinado con cancións súas como Cierra los ojos, canción del viernes, un dia de furia ou Diciembre, auténticos temas cheos de boas melodias e mellores letras da man de Alex Diez (Ex flechazos) e maila súa banda.

Asi que tentarei convencer ao meu irmán e pasarme pola sala Karma esta noite de venres, o concerto será a iso das 22:00 horas e se algún de vós está interesado, nesta web do festival poderes obter maís información.

Moitos de nós medramos coas súas cancións, temas éstes que hoxendia seguen a ser verdadeiros himnos que nos falan de liberdade e democracia para tódolos galegos e galegas. Fuxan os ventos formáranse aló polo ano 1972, cando eu inda non nacera, a cidade de Lugo foi o berce dun grupo que chegou a se-lo máis senlleiro da canción protesta galega xunto con Suso Vaamonde, cancións como cantiga para adormiña-la lembraza, romance da lavandeira ou meu amor mariñeiro fanme tremer de emoción despois de máis de vinte anos escoitándoas, as súas letras fálannos das penurias e dificultades que os nosos pais e avós pasaron no seu dia e do dificil que foi acada-lo grao de autonomia e de liberdade que temos os galegos e galegas do século XXI.

Estes dias están de novo de actualidade, Fuxan os ventos voltan con novo disco após de máis de vinte anos sen subir a un escenario, presentarán Terra de soños este fin de semana en Compostela e algún afortunado poderaos ollar en directo, namentres eu déixovos con un dos mellores e máis coñecidos temas que gravaron, meu amor mariñeiro, unha canción que fala do mar e dos nosos mariñeiros, de liberdade e de esperanza nun futuro mellor para Galiza... o video non é oficial, é unha montaxe fotográfica que atopei no youtube, de tódalas maneiras disfrutádea igualmente.

Supoño que todos saberedes da miña debilidade pola música folk e tamén por tódalas súas correntes alternativas ou fusións, folk rock, folk metal ou mesmo ska acompañado de gaita ou acordeón. Hoxe quérovos falar do novo disco dunha banda mítica na escena folkie española, poucos de vós haberá que non coñezades aos pucelanos Celtas Cortos, son historia e lenda viva desta música.

A banda orixinaria de Valladolid fundouse no ano 1986 despois de gañar un concurso de folk có nome de Colectivo Eurofolk, logo trocarian o seu nome polo de Celtas Cortos, ¿lembrades a portada dos seus primeiros discos? nela aparecia o guerreiro celta da famosa marca de tabaco e sempre me lembro do meu avó cando vexo ese paquete ou o doutra marca chamada Record. Celtas Cortos levan unha dilatada carreira de máis de vinte anos, pateando festivais por todo o Estado Español e deleitándonos con ese son tan característico que define a unha banda tan comprometida como eles, solidarizándose có movemento okupa, antimilitarista ou ecoloxista entre outros, eu estiven unha tempada vivindo en Valladolid e marchei de alí sen chegalos a ollar en directo, teño tres discos deles pero nunca a oportunidade de ir a un concerto seu, ogallá un ano destes veñan por Pontevedra, sen ir máis lonxe o pasado venres 12/9 estiveron no Milladoiro (Santiago de Compostela). Aqui déixovos có video presentación do seu novo disco 40 de Abril,  disco éste que saiu á venda a primeiros deste mes de Setembro, o seu primeiro single titúlase Retales de unha vida, un fermoso tema sen dúbida.

Por certo, a camisola que leva Cifuentes, a dos Rage Against the Machine coa faciana do Che Guevara ,xa a tiña eu hai uns 18 anos...