A ponte vella

Haberá alguén na nosa cidade que inda non teña visitado alomenos unha vez na súa vida o Museo Provincial de Pontevedra? De ser así, a partires de agora terá unha excusa máis para facerlle unha visita, porque dende a pasada semana, o Museo de Pontevedra ampliou a súa oferta expositiva coa adquisición de 120 debuxos orixinais de Alfonso Daniel Castelao, debuxos que empregou para ilustra-lo seu libro As cruces de pedra na Bretaña, e que foron feitos polo polifacético artista na súa visita á Bretaña (Breizh) aló polo ano 1929, nunha viaxe có obxecto de investiga-los cruceiros de pedra do "outro" finisterre atlántico.  Con esta nova proposta amplíase a sala adicada ao insigne debuxante e político galego no museo da nosa cidade, sala ésta que foi remodelada non hai moito coa inclusión de novas pinturas e agora tamén estes novos debuxos feitos no ano 1929 na Bretaña, á volta desta viaxe Castelao publicou As cruces de pedra na Bretaña e As cruces de pedra na Galiza.

É de supor que nun curto periodo de tempo, estes debuxos estarán expostos para todo aquel que lles queira botar unha ollada. Noraboa tanto á Deputación de Pontevedra coma ao Museo de Pontevedra por tan importante adquisición, desta maneira a nosa cidade convértese na depositaria da maior parte do legado do insigne patriota galego.

chuzame

Xa se chamen lumes, fogueiras ou cacharelas, son as verdadeiras protagonistas desta noite máxica, a véspera do dia máis longo do ano, que coincide có solsticio do verán, un rito céltico que perviveu ao longo dos séculos, un dos máis arraigados na nosa terra e que comeza despois da cea, cando a xente xúntase ao seu redor a falar, cantar ou choutar por riba do lume purificador.

Dende pequeno sempre acollin gratamente a idea de ir olla-las cacharelas da nosa cidade, ou máis ben dos arredores, adoitaba ir cós meus pais e  gostaba do feito de choutar por riba delas, lémbrome da inmensa fogueira que se facia, e coido que inda se segue a facer na Barca (Poio) ou a que se facia tamén en beiramar antes de que se urbanizase a avenida do Uruguai, algunha tamén tiñan no barrio de Campolongo, hoxe adoito ir a olla-la fogueira de A Seca, en Poio, cacharela que reune a moitísima xente ao seu redor e na que, ademais de desfrutar da sardiñada, puiden desfrutar nestes últimos anos dalgunha que outra representación teatral nun marco incomparable, diante do mar. Tamén nos arredores de Pontevedra, en lugares coma Mourente ou Lérez séguense a face-las trasnadas cotiáns nesta noite, como roubar carros ou levar cancelas das casas, que logo aparecen nos rincóns máis insospeitados, sen ir máis lonxe, hai dous anos apareceu un carro do País na rotonda da ponte dos "tirantes". Este ano, esta máxica noite celebrareina na parroquia de Lérez, na casa duns familiares, sempre que o tempo acompañe claro.
     Por último, non debemos esquece-lo ritual das "herbas de san Xoán", herbas que hai que deixar en auga para lava-la cara á mañá seguinte e asi escorrenta-los malos espíritos, tradicións estas que cómpre conservar polo seu simbolismo, inda que non sexamos moi creentes, senón lembrade que estes ritos foron cristianizados pero na súa orixe foron célticos e polo tanto paganos.

     Na noite de San Xoán, bebe viño e come pan.

chuzame

A pasada fin de semana achegueime a Cuspedriños, unha aldea do concello de Cotobade, as poucos quilómetros de Pontevedra, e por se algún de vós pensa que estou a contar un conto, direivos que Cuspedriños é tan real como o Quinto Pino (A Coruña). Éste foi o seu segundo ano que se celebraba, e puiden comprobar persoalmente que a recuperación dunha das feiras de gando máis importantes desta zona foi todo un éxito, celebrábase aló polo mes de Nadal e nos seus pendellos un podia desgustar calqueira produto gastronómico, dende chourizos, callos ou calqueira postre, até viños e licores de todo tipo, paseando por aquel mercado que se asemellaba moito ao que se facia aló polos anos 60, onde os tratantes de gando vendian bois, cabalos, ovellas ou carneiros. Na feira habia moita xente ataviada con roupas da época, incluso puiden subir a unha reliquia do transporte colectivo, un autobús propiedade da empresa Cuiña e que databa coido que do ano 1956, unha marabilla. Por suposto e como non podían faltar, ademais da gastronomía tamén participaron os artesáns do coiro e mesmo de instrumentos musicais tradicionais, alí estaban os luthiers de Os Alegres de Pontevedra, cós seus charrascos, pandeiretas e bombos ao carón das zocas e das figuras de forxa fermosamente elabouradas.

En resumo, un domingo para desfrutar en compaña, tomando un viño e unha ración do polbo á feira nun ambente de festa e de alta montaña, segundo puiden comprobar no programa que repartían, o sábado houbo guateque pola noite e o domingo diversas actividades para os máis cativos. A feira de Cuspedriños foi recuperada pola concelleira nacionalista Lina Garrido, a encargada da área de Promoción Económica e Turismo do Concello de Cotobade e coa colaboura da Conselleria de Medio Rural,  que todo hai que dicilo.

Para o vindeiro ano achegádevos por alí, seguro que non vos defraudará.

chuzame

DEITADO FRENTE Ó MAR...

Língua proletaria do meu pobo
eu fáloa porque si, porque me gusta
porque me peta e quero e dame a gana
porque me sae de dentro, alá do fondo
dunha tristura áceda que me abrangue
ó ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ó pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
fala-la fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da linguaxe,
remo e arado, proa e rella sempre.

Eu fáloa porque si, porque me gusta
e quero estar cós meus, coa xente que sufren longo
unha historia contada noutra língua.

Non falo prós soberbios,
non falo prós ruíns e poderosos,
non falo prós finchados,
non falo prós estupidos,
non falo prós valeiros,
que falo prós que aguantan rexamente
mentiras e inxustizas de cotío;
prós que súan e choran
un pranto cotián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.

Eu non podo arredar as miñas verbas de
tódolos que sufren neste mundo.

E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ó mar, ise camiño...

Extracto de Longa noite de pedra (Celso Emilio Ferreiro)

chuzame

Dende o dia de onte A ponte vella está adherida a Blogues pola língua, unha iniciativa do blogomillo (a blogosfera galega) en defensa do galego e que tenta ser unha rede de acción conxunta que de forma cívica conciencie a tódolos galegos e galegas que defende-lo noso idioma é defende-la nosa cultura, o noso patrimonio de hoxe e de sempre, o cal non estamos dispostos a que desapareza no futuro. Polo tanto neste 17 de Maio, o dia das nosas letras, sumareime a esta iniciativa conxunta promovida por blogues pola língua, un acto que consistirá en redactar unha entrada conxunta entre tódalas bitácoras adheridas e así facer un chamamento a tódolos galegos e galegas para que defendan o seu idioma e non se mostren indeferentes ante a actual situación de acoso (por parte de algúns) que vive a nosa fala.

Que non nos leven a enganos, aqui o idioma maltratado foi e segue sendo o noso e temos todo o dereito do mundo a defendelo e desfrutalo, o idioma non pode ser unha arma arroxadiza nin moito menos política, o galego é o que é, o noso idioma, o noso vínculo con esta terra, e para todos nós é unha obriga defendelo, o noso idioma é unha herdanza que recibemos e non podemos malvendela, temos que respectala, mellorala e por suposto deixala en herdanza aos nosos fillos.

Na túa man está defende-lo galego.

chuzame

 Pode que non sexa un recoñecemento implícito da celtidade de Galiza, pero a verdade si que foi toda unha sorpresa maiúscula a de atopar esta nova hai uns dias en Vieiros. Para os que non estexades ao tanto do tema en cuestión, estouvos a falar de unha tirada de selos conmemorativos feita polo governo da Illa de Man, que por senón estades tampouco ao dia deste pequeno país, dicirvos que é unha illa que se atopa entre Irlanda e a illa británica que comprende a Escocia, País de Gales, Inglaterra e Cornualles -supoño que agora ficará ben aclarado-. Pois ben, como dicia, o governo da Illa de Man, que malia ter un certo grao de autonomía política, atópase baixo soberanía británica, sacou unha tirada de selos como adoita facer de cando en vez, a sopresa foi que desta volta a temática xirou encol das nacións celtas, sobre a unión intercéltica destes paises e Galiza foi incluida no mesmo saco grupo que Escocia, Irlanda, Bretaña, Cornualles, Gales, a propia Illa de Man e tamén Asturies.

Cada selo consta da bandeira propia de cada lugar e unha frase característica, para o caso galego escolleron a de unha terra, un povo e unha fala. Pois nada, como galego e tamén como afeccionado que fun á filatelia hai unha chea de anos, so me resta dicir que desde esta esquina de Europa, queremos darlle-los parabéns e as grazas ao Governo manés, humildemente considero isto como un xesto moi fermoso e solidario cós galegos e galegas e maila nosa cultura.

chuzame

Hai un chisco que acabo de botarlle unha ollada á noticia e non puiden ficar máis perplexo, dende a web do Movemento polos dereitos civís infórmannos de que a Garda civil tomará os datos dos conductores de coches que leven expostos os colantes de GZ ou mesmo a bandeira galega coa estrela. Polo visto nunha das últimas xuntanzas de formación dos axentes da benemérita, repartíronse unha serie de informacións sobre as que o corpo armado considera "o segundo maior problema de terrorismo de España", polo visto todo aquel que leve o famoso colante de GZ (Galiza) no seu vehículo está baixo sospeita de pertencer ao M.L.N.G. ou sexa, o Movemento de Liberación Nacional Galego, vamos, que polo visto non se pode ser galeguista/nacionalista sen ter filiación política de ningún tipo ou ser sospeitoso de terrorismo, semella que como por exemplo no meu caso, que levo o colante posto no meu vehículo dende hai perto de dez anos, debo de ser un "elemento" perigoso e que haberia que ter controlado. Pregúntome se de verdade a Garda Civil non terá outra cousa que facer que perseguir a estes vehículos polo mero feito de levar colantes alusivos ao galeguismo, nacionalismo ou independentismo galego, os vehículos poden ir cheos de pegatinas coma se dun mural se tratase, pero por iso nin representan un perigo para o tráfico nin tampouco para os intereses dun ou doutro partido, a noticia poderia ser irrelevante senón fora porque semella que dun tempo a esta parte se quere criminaliza-lo nacionalismo galego dende diversos estamentos, situación ésta totalmente surrealista.

Se queren aproveita-lo tempo que persigan coches sen a I.T.V. pasada, cascallos vellos e remendados que circulan sen seguro polas estradas ou se buscan coches con pegatinas que poidan delatar aos seus ocupantes, que persigan aos que levas as de Pioneer, Turbo ou 16 válvulas, eses seguro que máis tarde ou máis cedo cometerán algunha infracción de tráfico.

chuzame

Últimamente veño pensando moito sobre o que está a se-lo Bloque Nacionalista Galego e os resultados que está a ter nas sucesivas eleccións ás que veñen concorrendo. ¿Que é nacionalismo? ¿O BNG é nacionalista? Preguntas cicais sen resposta, non o sei. Eu amo á miña terra, a Pontevedra, a Galiza, e quero o mellor para ela. Algo que me sucedeu nas últimas visitas a Pontevedra foi a de ver moita decepción entre a xente da miña idade sobre o seu futuro laboral.

Estou dacordo en chimpar a unha factoría como a de ENCE da ría, mais tamén estou dacordo en apostar por factorías limpas, menos contaminantes e máis agradábeis có medio ambente, pero non por ilo deixar de impulsar o sector primario na Galiza.

Nos últimos anos estamos a ver como a nosa costa, exemplo de beleza ceibe vense convertendo nun monstro que devora e devora quilómetros de costa grazas en moitos casos a alcaldes promotores e ás súas cacicadas ( foto de Raxó ). Porén, dende o goberno autonómico coa nova Lei da Vivenda débese optar por non deixar ese tipo de prácticas (tiven constancia de que non se van admitir), mais o que nunca se pode tolerar son cousas como as que están acontecendo en Poio e o seu urbanismo, onde goberna un nacionalista dende fai moitos anos.

Eu son pontevedrés porque tocoume nacer aquí e estou orgulloso da miña cidade. Fai uns anos vense apostando por unha cidade máis orientada aos cidadáns, con maiores beirarúas e un casco vello ao que se lle está a dar un lavado de cara convertíndoo nun dos cascos vellos máis preciosos. Pero o que non se pode permitir son papeleiras e contedores de reciclaxe que non se baileran en 15 días como veño eu vendo dende que estou aquí. A xente quere reciclar e iso é un feito na nosa cidade, mais se xa de por sí se lle imposibilita, mal imos.

Eu non sei se son nacionalista, mais se ser nacionalista é facer o que está a facer esta xente, por favor non me inclúan na lista, porque estou avergoñado.

chuzame

Para quen non a coñeza, a Xuventude Galiza Net é unha festa informática que se ven celebrando dende varios anos atrás xa no Pazo de Congresos e Exposicións de Galiza, ás aforas de Santiago de Compostela.

Este ano, e por segundo ano consecutivo varios asistentes á XGN decidimos crear un blogue sobre a Xuventude Galiza Net e así ir contando as nosas experiencias dende hoxe Venres ata o Domingo pola tarde, seguro que pasades un bo rato lendo as historias deste evento informático.

Porén, xa sabes, para informarte sobre o evento visita http://www.trebellos.org/xgn

chuzame